بخش ادبی

...انسان آن جا که فریاد بر می آورد برای عدل بیشتر به معنای انسان نزدیک است ...
شیعه در گذر سالیان همواره حقیقت جو وحق طلب و عدالت خواه بوده است . در فرهنگی که صدای مظلوم را شنیدن و به کمک او نشتافتن نا جوانمردی ست...در فرهنگی که اگر کسی بشنود خبری از بی عدالتی و جان بسپارد شایسته ی سرزنش نیست... در فرهنگی که امیرالمومنین (ع)و حسین بن علی (ع)می در خشند مرگ با عزت شرافتمندانه تر از زندگی ذلت بار است...شاعران شیعه نیز همواره حنجره فریاد عدالت بوده اند...و خواهند بود تا روزی که ظلم بر چیده شود...بیت المقدس نیز سرزمین مقدسی ست که مسلمانان و شیعیان جان و معنای آن را محترم می دانندو هر خونی که به یاد و عشق او ریخته شود ارجمند و ستودنی ست.
مرگ های نو رسیده
خوشه های بمب
بر حریر خواب کودکان سقوط می کنند
فصل
فصل مرگهای نو رسیده است
مو سم درو رسیده است...
کیست تکیه گاه کودکان خسته
جز عروسکی شکسته ؟!
آن زمان که بمبها
شهر را کویر لوت می کنند!
رستخیز دیگریست
آسمان سیاه
شالی از غبار گرد ماه
مادران چه ساده مرگ را ناگزیر می شود

کودکان
در هراس ناشناس مرگ
پیر می شوند...
آه آه !از این نگاهای رهگذر
آهای بی اثر
واژه های شرمگین
سکوت می کنند

دکتر محمد رضا ترکی